تبليغاتX
باران
مهربانا....

 

مهربانا....

 

عطر صمیمانه ی همدلی و دوستی را باران باش

باران باش و غرور و تکبر را از قلب ها پاک کن

 

 تو که می توانی جاده های بی سواری را آب ده

 تا فردا مسافران بر روی جاده ها بشکفند !

 

 ببار و کویر را سیراب کن تا دیگر هیچ کویری وجود نداشته باشد .

اگر برای همیشه باران باشی قول می دهم همه جا سبز شود .

 

همان رنگی که همه انتظارش را می شکند.

 

 پرور دگارا...

 

نیایش های بارانی ام را پذیرا باش تا با

نم نم بانگ اذان تو از سرزمین خواب و رویا

 

 به دیار نماز و بیداری پر گشایم و با تسبیحی از

 یاس های عاشق،گلبرگ های تشنه ی وجودم را

 

 با ذکر نام تو سیراب کنم و از هجوم اندوه شب نا امیدی محفوظ بدارم.

 

                                                    ای مهربانترین مهربانان ...

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط مریم در پنجشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1386 ساعت 17:8 | لينک ثابت |